Terapia czaszkowo-krzyżowa

Głęboka praca z układem nerwowym

Terapia czaszkowo-krzyżowa

Głęboka praca z układem nerwowym

Umów się na wizytę

Terapia czaszkowo-krzyżowa w ujęciu biodynamicznym

Terapia czaszkowo-krzyżowa, zwana również cranio sacralną, to delikatna, nieinwazyjna metoda wywodząca się z osteopatii. Według podejścia biodynamicznego, w płynie mózgowo-rdzeniowym zapisany jest nasz wzorzec zdrowia. Choroby, stres, nieregularny sen i niewłaściwe odżywianie mogą zaburzać dostęp organizmu do tego wzorca.

Terapia czaszkowa pozwala go ponownie odtworzyć, wspierając autoregulację ciała. Istotą metody jest nadanie impulsu do samouzdrowienia i powrotu do naturalnej homeostazy.

Terapia czaszkowo-krzyżowa - co to jest?

Terapia polega na pracy z ciałem poprzez subtelny dotyk, który pozwala wyczuć napięcia i nieprawidłowości w strukturach i ruchach tkanek oraz kości całego systemu czaszkowo-krzyżowego. System ten obejmuje kości czaszki, kość krzyżową, fluktuację płynu mózgowo-rdzeniowego, ruchomość ośrodkowego układu nerwowego oraz wzajemne napięcia membranowe.

Terapeuta wsłuchuje się w rytm czaszkowy, zwany Oddechem Życia – trzeci niezależny rytm w naszym ciele, poza oddechem płucnym i pulsem. Jest on odbierany jako przypływ i odpływ, podobny do fal morskich, i posiada określoną jakość, moc oraz amplitudę. Terapeuta identyfikuje zaburzenia Oddechu Życia i poprzez odpowiednie układy oraz chwyty terapeutyczne wspiera organizm w ich regulacji.

Delikatny dotyk umożliwia rozluźnienie tkanek miękkich i kostnych w obrębie układu czaszkowo-krzyżowego (czaszki, kręgosłupa i kości krzyżowej).

Metoda ta oddziałuje na podstawowe procesy w organizmie, w tym układy: nerwowy, mięśniowy, powięziowy, kostny, endokrynologiczny, pokarmowy, oddechowy i limfatyczny. Pozwala również rozpoznać i zredukować wpływ czynników zewnętrznych, takich jak stres.

Terapia nie wymaga bezpośredniego kontaktu ze skórą klienta, jednak zalecana jest odzież miękka, lekka i niekrępująca ruchów.

Terapia czaszkowo-krzyżowa jest wskazana w przypadku:

  • Stresu i przewlekłego napięcia mięśniowego,
  • Zaburzeń równowagi fizycznej i energetycznej,
  • Problemów z układem nerwowym, mięśniowym, oddechowym lub limfatycznym,
  • Stanów po urazach, operacjach lub przeciążeniach układu mięśniowo-szkieletowego,
  • Trudności w regulacji emocjonalnej i psychosomatycznej,
  • Chęci wsparcia procesów autoregulacji organizmu i poprawy ogólnego samopoczucia.
  • Zapalenie opon mózgowych w ostrym stanie,
  • Guzy występujące w czaszce,
  • Tętniaki,
  • Udar mózgu w początkowej fazie,
  • Wodogłowie bezkomorowe,
  • Wysoka temperatura,
  • Świeże urazy ortopedyczne (do 48 godzin),
  • Niewygojone rany czaszki,
  • Ostre stany zapalne np. stawów,
  • Choroby psychiczne (schizofrenia, psychoza maniakalno-depresyjna)

Najczęściej zadawane pytania

Terapia czaszkowo-krzyżowa wywodzi się z osteopatii. Została zaadaptowana jako niezależna forma terapii, ale jej założenia w znacznej mierze pokrywają się z osteopatią. Jest zazwyczaj delikatną formą manipulacji tkanek w obrębie czaszki, ale także innych części ciała tak, aby umożliwić organizmowi odreagowanie i odpuszczenie napięć, a wtórnie, uzyskanie równowagi napięciowej na poziomie fizycznym, a także psychicznym.

Tak każdy wiek jest odpowiedni do zastosowania tej metody, proces zazwyczaj szybciej przebiega u dzieci zazwyczaj sam czas trwania jak również ilość zabiegów jest mniejsza. Ze względu na nagromadzone napięcia oraz  większe ustrukturyzowanie więcej sesji terapeutycznych może być   potrzebne u dorosłych.

U dzieci z odkształceniami czaszki, czasem obserwujemy zmianę kształtu, ponieważ czaszka w tym okresie życia jest bardziej plastyczna niż u dorosłych. Poszczególne elementy kostnieją w różnym wieku. Ostatnie elementy łącznotkankowe zrastają się koło 36 miesiąca życia. Całkowite skostnienie czaszki datuje się na 50 rok życia. Generalnie możemy przyjąć, że u  dorosłych  nie dochodzi  do zmiany kształtu  czaszki.

Nie, terapia jest bardzo delikatna i zazwyczaj przyjemna. Część osób zasypia podczas zabiegu, co jest oznaką, że organizm uzyskał stan rozluźnienia. Czasem odzywają się stare urazy i dolegliwości, co może powodować chwilowy dyskomfort, który zazwyczaj znika samoistnie w trakcie sesji.

Nie, aczkolwiek przy zwiększonych stanach przeciążenia organizmu zdarza się, że przez jeden – dwa dni organizm przechodzi przez proces reorganizacji i regeneracji. Wtedy możliwe jest odczuwanie pogorszenia samopoczucia, zmęczenie, a czasami symptomy bólowe. Stan ten prawie zawsze znika samoistnie.

Terapeuci zajmujący się terapią czaszkowo krzyżową