Ulga dla szczęki i okolic twarzy
Nie wiesz, do kogo się zapisać?
Skontaktuj się z nami – pomożemy dobrać odpowiedniego specjalistę i odpowiemy na wszystkie pytania. Możesz zadzwonić lub napisać do nas maila.
Rehabilitacja stomatologiczna oparta na podejściu osteopatycznym koncentruje się na zaburzeniach zgryzu oraz funkcjonowania stawu skroniowo-żuchwowego, analizując ich wpływ na pracę całego organizmu. Terapia ta często łączona jest z leczeniem ortodontycznym lub stanowi wsparcie po zabiegach stomatologicznych i chirurgicznych w obrębie szczęki.
Najczęstsze problemy tej okolicy wynikają z nieprawidłowej pracy mięśni otaczających żuchwę oraz dysfunkcji samego stawu skroniowo-żuchwowego. Prawidłowo funkcjonujący staw umożliwia swobodne, bezbolesne i bezgłośne otwieranie ust. W przypadku zaburzeń krążka stawowego mogą pojawić się trzaski, tarcie, dyskomfort lub ból, które stanowią sygnał do rozpoczęcia terapii.
Na funkcjonowanie stawu skroniowo-żuchwowego wpływają nie tylko czynniki stomatologiczne, takie jak wady zgryzu czy ubytki zębów, ale również postawa ciała – w szczególności dysfunkcje odcinka szyjnego kręgosłupa. Istotną rolę odgrywają także czynniki emocjonalne oraz psychosomatyczne.
Podczas wizyty przeprowadzany jest szczegółowy wywiad oraz badanie funkcji narządu żucia, obejmujące jamę ustną, czaszkę oraz cały układ ruchu. Pozwala to na identyfikację pierwotnych przyczyn dolegliwości i zaplanowanie odpowiedniej terapii.
Rehabilitacja stomatologiczna jest wskazana w przypadku:
Jeśli odczuwasz objawy bólowe, dyskomfort lub „strzelanie stawów skroniowo-żuchwowych”, a także jeśli jesteś po interwencji stomatologicznej jak usunięcie zęba, wstawienie implanta czy w trakcie leczenia ortodontycznego.
Najlepiej zaplanować terapię przed rozpoczęciem leczenia ortodontycznego, ze względu na możliwość wyeliminowania czynników napięciowych wpływających na układ stomatognatyczny ( zgryz), co zdecydowanie ułatwia przejście procesu ortodoncji. Dobrym momentem jest również każda zmiana aparatu lub podkręcanie aparatu, a także okres po zakończeniu leczenia, aby organizm płynnie przeszedł do harmonijnego funkcjonowania w nowych warunkach zgryzowych.
Wszystko zależy od przypadku, jeśli dotyczy to chwilowego dyskomfortu wynikającego z urazu (usuniecie zęba, upadek), jednorazowo przebytego stresu lub przeciążenia (wstawienie implantu), wtedy zazwyczaj jest to kwestia 1-3 zabiegów. Jeśli dotyczy to przewlekłego problemu bólowego, stanu pooperacyjnego lub leczenia ortodoncyjnego, wtedy zazwyczaj terapia jest procesem długotrwałym, zazwyczaj o rzadszej częstotliwości.
Zazwyczaj wywiad, obserwacja i odpowiednie testy, pozwalają ocenić czy dany przypadek nadaje się do prowadzenia przez terapię. W niektórych, bardziej złożonych przypadkach, konieczna jest konsultacja z lekarzem ortodontą, chirurgiem szczękowym lub stomatologiem.
Najczęściej jest to główny obszar działania, ale należy pamiętać, że organizm ludzki jest układem wzajemnych relacji powięziowo-mięśniowych i układ zgryzu wpływa na cały organizm i vice versa. Dlatego, zazwyczaj w trakcie terapii, analizowana jest całość układu ruchu.